PASION DE BUENA VISTA W WARSZAWIE

Dzis w nocy moja dusza i cialo znow na chwile przeniosly sie w goracy klimat Ameryki Lacinskiej...Wszystko za sprawa cudownej, kubanskiej grupy Pasion de Buena Vista, ktora wprowadzila w szalony trans cala Sale Kongresowa. Atmosfera byla tak goraca, ze w pewnym momencie, wyladowalysmy z Malgosia z najbardziej oddalonych miejsc na balkonach, pod sama scena...A zaraz potem NA niej...Panowie ochroniarze na prozno probowali nas usadzic, bo tez jak mozna siedziec przy tak porywajacej muzyce i roztanczonych Kubanczykach??? W koncu sam zespol porwal nas do siebie i dalysmy sie poniesc szalonym rytmom salsy...Jak wspaniale znow zobaczyc te usmiechniete twarze i poczuc ta niesamowita energie i radosc...Moja dusza jest Stamtad (i chyba inni to wyczuwaja bo juz tyle razy slyszalam od samych latynosow, ze nie mozliwe ze nie jestem Argentynka, Brazylijka itp itd!!! ;)

....................................................................................................

Hoy por la noche mi alma y cuerpo pudieron transladarse para unos ratitos de nuevo al continente latinoamericano...Todo gracias a un fabuloso grupo cubano, Pasion de Buena Vista que dio un show en Varsovia. Los chicos de la seguridad tanian mucho trabajo con nosotras (yo y mi amiga Margarita) y en vano intentaron hacernos sentar quietas...Porque quien pudiera estar quieto con ese ritmo tan loco y con esos Cubanos y Cubanas tan calientes??? Por fin, el mismo grupo nos llevo a la escena (!!) y nos dejamos seducir por ese baile tan sabroso y energico! Y que lindo era ver todas esas caras sonrientes y sentir esa alegria y energia que llevaban...Siento que mi alma es de Alla (y ya tantas veces he oido "Seguro que no eres criolla/carioca etc. etc???)

http://www.youtube.com/watch?v=UsNevkJlJLA&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=ah9ZmYxILto&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=E8fkUSFPX2M&feature=related

FELIZ PASCUA!!! / WESOLYCH SWIAT!!!

Queria desear a todos una Feliz Pascua de Resurreccion, llena de alegria y encuentros con seres queridos!!!

Aprovecho la ocasion para contarles sobre una de las tradiciones muy lindas que cultivamos durante este tiempo tan especial. El Sabado toda la familia prepara un canastito con trocitos de comida tipica pascualina (salchicha, pan, huevo pintado,pasta de rabano picante, sal, pimienta, algo dulce, etc). Lo llevamos a la iglesia donde el cura bendice con agua bendita miles de canastitos similares como el nuestro. Despues, el Domingo, antes de empezar un desayuno muy festivo, compartimos los trocitos de comida y nos deseamos mucha felicidad :)
Este ano mi canastito era asi :)

Bardzo dziekujemy wszystkim za przybycie na nasz Wieczorek Argentynski!!! Jesli komus nie udalo sie dotrzec, to juz niedlugo pojawia sie informacje o kolejnych planowanych pokazach.

P.S. jak Wam smakowaly "argentynskie przekaski" ??? ;)

WIECZOREK ARGENTYNSKI NA WGISR

Serdecznie zapraszamy na Premierowy Pokaz Slajdow, ktory odbedzie sie na Naszym Wydziale, dnia 6.04 (poniedzialek) o godz 17.30, w sali 115. Poza zdjeciami i opowiesciami o przygodach przewidziana jest mala niespodzianka :)
Opis dojazdu na Wydzial Geografii tutaj

Pamiatki i Wspomnienia/ Recuerdos

Jeden z Czytelnikow zapytal mnie o pamiatki, ktore przywiezlismy ze soba z wyprawy. Jak latwo mozna sobie wyobrazic, jest ich MNOSTWO...Gdy spelnia sie marzenie, wysnione od dziecinstwa i dociera sie w tak odlegly zakatek Ziemii, zrozumiale jest, ze chce sie zabrac ze soba jak najwiecej wspomnien. Dni w podrozy umykaja tak szybko, a swiadomosc, ze nadejdzie moment powrotu do domu sprawia, ze chce sie jak najwiecej tych chwil "zatrzymac". Pamiatki to, rzeczy materialne, ktore w szare, zimne dni pomaga przeniesc sie spowrotem w ten magiczny swiat, przypomniec twarze usmiechnietych ludzi, zapachy przygotowywanych potraw, poczuc na skorze cieplo slonca, a w sercu te wszystkie emocje, ktore towarzyszyly przezywaniu przygody...

Najwieksza wartosc maja oczywiscie rzeczy zwiazane z ludzmi, dzieki ktorym ta podroz stala sie taka wyjatkowa. Niezliczona iloscia prezentow zostalismy obdarowani w domu rodziny Vacherand w Neuqen, a potem w Mercedes. Mnostwo gadzetow klubu Boca Juniors, w tym koszulka i flaga z dedykacjami od calej rodziny...Wino patagonskie z etykietka i pudelkiem pelnym dedykacji i cieplych slow... Flaga Polski, ktora pomagala nam uszyc Nancy i, na ktorej potem, podpisal sie Holowczyc...Zdjecie z Holkiem, ktore zawsze bedzie przypominac ta niewiarygodna przeprawe na Dakar i rozmowe z Naszym Mistrzem... Indianska torebka z Jujuy (pn-zach Argentyny), ktora kupil mi na pamiatke pewien starszy Porteño, widzac ze zabraklo mi na nia pieniedzy...Plyty z muzyka, ktora nagrywali nam nasi znajomi...Przepisy na rozne potrawy, ktorych uczylam sie robic za kazdym razem gdy goscilismy u jakiejs rodziny...Hamak, slodkosci z trzciny cukrowej i ziola z tropikalnej Brazylii...i, do tej pory, nieokielznane ilosci zdjec...

Sa jednak pewne wspomnienia, ktorych nie da sie zapisac ani na cyfrowej matrycy aparatu ani na przedmiotach materialnych. Najmniejsza wzmianka o gaucho czy argentynskim zyciu na wsi przenosi mnie natychmiast na to male ranczo w Junin, gdzie pewna rodzina, zupelnie bezinteresownie, goscila nas w swoim domu i umozliwila przezycie jednych z najwspanialszych chwil w tej podrozy. Gdy zamykam oczy, wciaz spaceruje leniwym krokiem na koniu miedzy drzewami oliwnymi, w tle zachodzace slonce...Picie mate przypomina mi natomiast wspolny wypad z Matim i Lu do Villa la Angostura, gdzie dzielilismy sie czym kto mial i spiewalismy wspolnie argentynskie przeboje przy ognisku i gitarze...Pobyt w Buenos Aires bylby tylko przykra koniecznoscia gdyby nie wspolne rozmowy z Lucia i spotkania z szalonymi Polonofilami...

162 dni pelnych przezyc to nasza najwieksza Pamiatka...

....................................................................................................

Uno de los Lectores me pregunto por los recuerdos que habiamos traido de nuestro viaje. Como se puede imaginar, hay UN MONTON. Cuando uno cumple un sueño soñado desde hace mucho tiempo y llega a un rincon del Planeta tan lejano, es obvio que quiere llevarse cuanto mas recuerdos posible. Los dias en el viaje pasan volando y, sabiendo que habra un momento en que todo se acabe, uno quiere "atrapar" cada segundo. En un dia gris y frio, los recuerdos, son objetos materiales que te ayudan volver a ese mundo magico, acordarse de las caras sonrientes, los aromas de las comidas, sentir los calidos rayos del sol en su piel y todas las emociones que uno vivia durante esta gran aventura...

Por supuesto, los objetos que mas valor tienen, son esos que nos recuerdan de la maravillosa gente que hizo este viaje tan especial. La familia que mayor numero de recuerdos nos regalo, son los Fabulosos Vacherand. Gracias a tantos regalitos en amarillo y azul nos convertimos en verdaderos hinchas de Boca Juniors, especialmente gracias a la camiseta y bandera con dedicatorias de toda familia! un valor especial tiene tambien un vino patagonico "Saurus" con una dedicatoria llena de palabras tan calidas en la etiqueta y en el estuche...La bandera de Polonia que fue cosida gracias a Nancy y en la cual se autografio Krzysztof Holowczyc (nuestro paisano, 5 lugar en el rally Dakar)...La foto que tenemos con Holowczyc que siempre nos recordara esa aventura tan increible que tuvimos en el Dakar y la charla a las 5 de la mañana con Nuestro Campeon...Un bolso de un mercado indigena en Jujuy, para cual me faltaba unos pesos para comprarla y al final comprada para mi por un señor desconocido (que dijo que queria que tuviera un recuerdo lindo de Argentina)...Discos con musica argentina que nos grabaron nuestros amigos...Recetas de la comida argentina que aprendia cocinar cada vez que estaba en casa de alguna familia...Una hamaca, golosinas de caña de azucar y hierbas del nordeste de Brasil...y un millon de fotos digitales.

Aparte de todos esos objetos materiales, llevamos con nosotros recuerdos que solo se puede grabar en la memoria y en el corazon. Al oir la palabra "gaucho" me translado inmediatamente a la casa de Jimena y Luis (el primer y mejor gaucho que conocimos). Cierro los ojos y todavia estoy paseando a caballo entre los olivos y los campos al atardecer...o cocinando ñoquis con Coty...o jugando con Pompito y Sisito :)... Cuando me preparo un mate y pongo un disco con el rock argentino, vuelvo a los dias pasados en la compañia de Mati y Lu. El dia en el muelle, Villa La Angostura y los ultimos dias en BA cuando bebiamos mucha mate y escuchabamos a diferente gente tocando gitara y cantando los mayores exitos...Por fin, nuestros dias en la capital federal no tendrian sentido sin Lucia, nuestras charlas en la cocina y encuentros con los locos del "grupo polaco"...

162 inolvidables dias son nuestro mejor Recuerdo.

POLSKA/ POLONIA

HASTA LA VISTA, BABY!

Szczesliwie dolecielismy do Polski. W Warszawie przywitala nas oczywiscie piekna, wiosenna pogoda... czyli zimno i deszcz przenikajace do kosci!!! Ale nie tracimy dobrego humoru! Ta niesamowita Podroz Marzen odmienila nasze dusze i umysly. To byla nie tylko Wspaniala Przygoda, ale takze duza Lekcja Zycia. Jestesmy naladowani pozytywna energia i ogromem wrazen i doswiadczen, ktorymi chetnie bedziemy sie dzielic z otoczeniem :)

Wraz z zakonczeniem podrozy nie konczy sie zycie tego bloga. W najblizszym czasie postaramy sie zamiescic m.in. daty slajdowisk w Warszawie (a moze nie tylko w tym miescie), na ktore juz bardzo serdecznie zapraszamy!

....................................................................................................

Llegamos bien a Polonia. Varsovia nos dio una bienvenida muy cordial...con un frio y lluvia tipico de nuestra primavera :) Pero noe perdimos el animo! Ese maravilloso Viaje de Sueños cambio nuestras almas y mentes. Fue no solo una Gran Aventura sino tambien toda una experiencia que nos enseño Como Vivir. Ahora tenemos las pilas cargadas con energia positiva y vamos a compartirla con mucho gusto con todo el mundo :)

El fin del viaje no significa un fin de este blog. Muy pronto queremos organizar unos slide shows con relatos y fotos del viaje en vivo (puede ser un poquito complicado pero los hispanohablantes tambien estan muy bienvenidos :)

BUENOS AIRES "Ostatni tydzien/ ultima semana"

Ostatni tydzien w Argentynie uplynal nam pod znakiem imprez pozegnalnych, pakowania i nerwowego kupowania ostatnich pamiatek (i 5 kilogramowego zapasu yerba mate :) Po powrocie ze slonecznej i goracej Mendozy, czekala nas jeszcze jedna wycieczka krajoznawcza. Sergio, Nancy i David, u ktorych bylismy w Neuquen, zaprosili nas do malej miejscowosci w prowincji Buenos Aires, gdzie wlasnie odwiedzali swoich rodzicow. Ten wspanialy zbieg okolicznosci pozwolil nam sie jeszcze raz spotkac z tymi niesamowicie cieplymi i zyczliwymi ludzmi. No i oczywicie zjesc ostanie, porzadne asado!!! Obdarowani masa pamiatek klubu Boca Juniors i ze lza melancholii w oku, wrocilismy do stolicy. Nie bylo czasu zeby zaczac przygotowywac plecaki, bo juz Mati i Lu (poznani w Colonia Suiza) wyciagaja nas na ostatnia pizze i koncert. Do pozna w nocy spiewamy i tanczymy do najwiekszych, argentynskich przebojow. To ostatnia noc w Buenos Aires. Tuz przed wylotem ucztujemy z Lucia i Alberto w malej, przytulnej knajpce, nasze ostatnie pasta (kluski,makarony lasagna). Nie wiemy jak dziekowac naszej gospodyni, wspanialej przyjaciolce i przybranej Mamie w jednym, za to ze otworzyla swoj dom na te pare przybledow, otoczyla nas cala swoja miloscia i zawsze czekala z otwartymi ramionami na nasz powrot do Buenos Aires...
CO BYSMY BEZ CIEBIE ZROBILI LUCIA?!!!
....................................................................................................

La ultima semana en Argentina, la pasamos en despedidas, en preparar las maletas y hacer unas ultimas compras (5kg de yerba mate incluido!). Al volver de "la tierra del sol y buen vino", Mendoza, no paramos tranquilamente en la capital federal, sino hicimos otra excursion mas. Sergio, Nancy y David (a quienes conocimos en Bariloche u volvimos a ver en Neuquen) nos invitaron a la casa de sus padres en Mercedes (prov.BsAs) para despedirse una ultima vez y, por supuesto, comer un buen asadito :) Lo pasamos fenomenal con esta gente tan buena y carinosa!!!Subiendo al micro de vuelta a la capital, cargados con un monton de recuerdos de nuestros amigos, no pudimos retener las lagrimas...Por suerte, durante esos ultimos dias, no habia mucho tiempo para pensar que nuestro sueno se esta acabando. Nuestros amigos hicieron todo lo posible para llenar nuestro tiempo con actividades. El mismo dia que volvimos de Mercedes, Mati y Lu ya nos esperaban para salir a un concierto. Nos divertimos mucho escuchando y bailando a las grandes canciones de la musica rock argentina. Fue la ultima noche en Buenos Aires. Antes de irnos almorzamos con Lucia y Alberto en un pequeno y acogedor restauran nuestra ultima pasta y lasagna. Parece imposible agradecer a nuestra anfitriona, gran amiga, a nuestra mama en Argentina, que abrio para nosotros su casa y su corazón, nos envolvió con amor, siempre nos esperaba con brazos abiertos en su casa en Bs. As... QUE HARIAMOS SIN VOS, LUCIA?!!!

JUNIN/ MENDOZA "Powrot do poczatkow/ un fin en el principio"

Data naszego powrotu do Polski zbliza sie nieublagalnie. Postanowilismy wiec, ze ekspedycja zakonczy sie w tym samym miejscu, w ktorym sie zaczynala: w slonecznej Mendozie. Po pierwszym, wspanialym miesiacu spedzonym w tej winiarskiej prowincji, obiecalismy, ze nie odlecimy do Polski nie pozegnawszy sie z naszymi przyjaciolmi z Junin oraz ze sloncem, winem i Andami...Nasz przyjazd idealnie zgrywa sie w czasie z coraczna Fiesta Nacional de Vendimia (Narodowe Swieto Winobrania), ktora sciaga do stolicy prowincji rzesze ludzi z calego kraju i z zagranicy. Impreza trwa 3 dni, ale dzisiaj (sobota) wypada najwazniejsze wydarzenie: wybor Krolowej Winobrania. Najladniejsze dziewczyny z calej prownicji konkuruja o ten zaszczytny tutul. Wszystko odbywa sie w wielkim amfiteatrze w srodku Parku San Martin. Wybor Krolowej poprzedzony jest licznymi wystepami i koncertami, a zakonczony wielkim pokazem sztucznych ogni. My bedziemy podziwiac cale widowisko z pobliskiego wzgorza, skad jest nalepszy widok na sztuczne ognie, a za miejsce na trawie nic sie nie placi :)

http://www.vendimia.mendoza.gov.ar/vendimia/

Nie znamy wspanialszego miejsca na Ziemii, niz male ranczo Luisa i Jimeny. Swieze powietrze, cisza, maly, gliniany domek, hamak, palmy, maly basen, pole lucerny, konie i zrelaksowani gospodarze. Wlasnie pomagamy Luisowi budowac okragly "corral", zagrode dla koni, w ktorej bedzie cwiczyl swoje umiejetnosci jezdzieckie.

...................................................................................................

Poquito a poco se esta acercando la fecha de nuestro regreso a Polonia. Por lo tanto, decidimos acabar nuestra expedicion en el mismo lugar donde la empezamos: en la tierra del sol y del buen vino, Mendoza. Los principos de marzo para esta provincia significa una solo cosa: la gran Fiesta Nacional de Vendimia. Es un importantisimo acontecimiento que abarca el primer fin de semana de marzo y acaba el sabado por la noche en el Amfiteatro Griego con un gran espectaculo de luz y sonido y la eleccion de la Reina de la Vendimia (la chica mas linda de la provincia). Junto con nuestros amigos de Junin, vamos a ver todo el espectaculo desde un cerro cercano donde la vista es muy buena y las entradas gratuitas :)

http://www.vendimia.mendoza.gov.ar/vendimia/

No conocemos mejor lugar para vivir en el mundo que "la chacrita" de Jimena y Luis. Aire limpio, una casa rosada de adobe, una hamaca paraguaya, palmeras, soñidos de pajarritos por la mañana, una pequeña pileta, un campo de alfa alfa, caballos y dos anfitriones re simpaticos! Ahora mismo estamos ayudando a Luis a construir un corral redondo para que pueda practicar sus destreza criolla.

WODOSPADY IGUAZU / CATARATAS DE IGUAZU

Goraco, parno, ciezko oddychac. Ubranie lepi sie do ciala, a kazdy ruch to nieludzki wysilek. Przed nami rozposciera sie jednak widok, ktory wart jest niejednego poswiecenia, cud natury, Wodospady Iguazu. Posrod gestego lasu podzwrotnikowego wyrasta ten nieziemski spektakl, masy wody z hukiem spadajace w przepasc. Wokol, mieszaja sie intensywne kolory zielonej, tropikalnej roslinnosci i brazowych skal wulanicznych (glownie bazalty). Wszystko tworzy przytlaczajaco piekna calosc. Jedynym mankamentem sa tlumy turystow i nadmiar infrastruktury dla nich przygotowanej. Przy odrobinie wysilku mozna jednak znalezc "alternatywne" szlaki i na nich w pelni doswiadczyc kontaktu z natura, zobaczyc piekne kwiaty, ptaki i motyle, uslyszec przedziwne odglosy dzungli...
Bardzo ciekawym miejscem na stronie brazylijskiej (wodospady sa na granicy) jest tzw. Park Ptakow. Mozna tam z bliska zobaczyc kolorowe ary, tukany, ibisy, kolibry i mnostwo innych tropikalnych, skrzydlatych zwierzat.

...................................................................................................
Calor, humedad, no se puede respirar. La ropa toda mojada de tanto transpirar y cada paso parece mas y mas dificil. Sin embargo, todo eso vale la pena por la vista que tenemos ante nuestros ojos, un milagro de la naturaleza, las Cataratas Iguazu. Este increible espectaculo nace entre la selva subtropical, donde los intensos colores verdes se mezclan con los morrones de las rocas volcanicas. Enormes cantidades de agua cayendo con un riudo infernal en el precipicio...La unica desventaja que no deja apreciar este milagro en tranquilidad, es la multitud de gente y la cantidad de infrastructura turistica que destruye la belleza del lugar. Pero con un poco de esfuerzo, es posible encontrar picadas "alternativas" donde el contacto con la naturaleza resulta mas intimo. Se puede observar pajaros y mariposas, ver flores, escuchar misteriosos ruidos de la selva...

Un lugar interesante que vale la pena visitar en el lado brasileño, es el Parque das Aves. Aqui uno puede apreciar de muy cerca diferentes especies de aras, tucanos, colibris y otros pajaros exoticos.

RIO DE JANEIRO

Wielkie ramiona Chrystusa Zbawiciela rozposcieraja sie opiekunczo nad miastem. Ze wzgorza Corcovado, olbrzymia statua obserwuje i blogoslawi "cudowne miasto". Zlani potem i spaleni zwrotnikowym sloncem, docieramy na szczyt, z ktorego rozposciera sie przepiekny widok na cale miasto. Tutaj tez poznajemy Marcosa z Sao Paulo, z ktorym przyjemnie spedzamy reszte dnia.

Nastepny przystanek: ogrod botaniczny. Mnostwo miedzyzwrotnikowych gatunkow roslin nie tylko z Ameryki Poludniowej. Najwieksze wrazenie zrobila na nas kolekcja kaktusow o fantazyjnych ksztaltach!

Jesli bedac w Rio chcialoby sie zasmakowac odrobiny folkloru z interioru Brazylii, koniecznie trzeba odwiedzic targ Sao Cristovao, na ktorym mozna nabys wszelkie produkty z polnocno-wschodniej czesci Brazylii. Od kolorowych slodkosci, pozywnych sokow, leczniczych ziol przez ubrania, pamiatki i hamaki...Ten ostatni produkt bardzo szybko trafil do mojego plecaka. Nie wiem jak to sie stalo? Taki kolorowy i wygodny... chyba ladnie bedzie sie prezentowac na balkonie warszawskiego bloku?? :)

...................................................................................................

Los brazos abiertos de Jesús parecen abrazar con protección la ciudad. Desde el cerro Corcovado la estatua enorme mira y bendiga la "ciudad maravillosa". Sudándonos, cansados del sol tropical, llegamos hasta el pico, desde donde se extiende una vista muy linda a toda la ciudad. Aqui conocemos a Marcos de Sao Paulo, quien nos acompaña durante el resto del día.

La próxima parada: jardín botánico. Admiramos los especies tropicales de todo el mundo. Nos impresionaron más unos cactus de formas fantastícas.

Si durante su estadia en Rio uno queria conocer un poco del folclore de otros partes del Brasil, en la Feria de Sao Cristovao encontrara de todo. Aqui se vende todo tipo de productos de la parte nor-este de Brasil: golosinas coloridas, jugos de frutas exoticas, yerbas medicinales, ropa, recuerdos y hamacas...Este ultimo me parecio tan lindo, practico y comodo...que no pude resistir y noi comprarlo! No se exactamente donde lo voy a colgar? Creo que va a caber en un chiquito balcon del 4 piso de mi edificio en Varsovia...:)

RIO DE JANEIRO "zar tropikow, samba i caipirinha/ calor, samba y caipirinha""

Zrelaksownani, siedzimy na szerokim tarasie z caipirinha* w reku. W powietrzu unosi sie zapach przygotowywanego dla gosci churrasco** i inych smakolykow. Przed nami rozciaga sie niepowtarzalny widok na Copacabane i ocean...W pewnym momencie, ktos zmienia plyte i z glosnikow zaczynaja wydobywac sie znajome rytmy, czas na sambe! Nie namyslajac sie dlugo, zrywam sie do tanca i daje sie porwac szalonej muzyce. Po chwili slysze "E! Carioca***!", "Ty sie chyba urodzilas w Rio de Janeiro!", " Sambista!"... to prawda, czuje sie tu swobodnie, "jak u siebie".

Po przeprowadzce do domu Helio, nasze zwiedzanie Rio nabralo tempa. Wczesniej nasz pobyt w duzej mierze ograniczal sie do odsypiania niemilosiernie goracych nocy (30 C) w ciagu dnia lub chowania sie przed tropikalna ulewa.
Po sobotniej imprezie urodzinowej u znajomych Helio, w niedziele czas na msze w polskim kosciolku. Co tydzien zjezdza sie tu wiekszosc Polonii z Rio. Jak dziwnie znow slyszec rodzimy jezyk! W parafii szybko sie przebieramy, bo na plazy czeka juz... ekipa milosnikow siatkowki! Mecz Polska-Brazylia zakonczyl sie niestety sromotna porazka naszej 2-osobowej druzyny w pierwszym secie (12-0), zrekuperowana nieco remisem w secie drugim... No coz... na pewno istnieje jakis powod, dla ktorego Brazylia jest mistrzem swiata w plazowce...

Przez wspanialy przypadek jestesmy w "cudownym miescie" w okresie karnawalu. Najwiekszy, znany na calym swiecie pochod na sambodromie odbywa sie za tydzien, w ostatni weekend przed Wielkim Postem. Na to wydarzenie stac niestety tylko nielicznych (zazwyczaj bogatych zagranicznych turystow). Istnieje jednak zwyczaj organizowania tzw. prob karnawalu, na tydzien przed glownym wydarzeniem. Najwieksze szkoly tanca defiluja na sambodromie w rytm porywajacej muzyki, jeszcze bez kostiumow i platform. Wejscie jest za darmo i wiedza o tym nieliczni. Przychodza wtedy najbiedniejsze klasy Rio... i dlatego jest taka swietna zabawa!!! Trybuny spiewaja i tancza bez ograniczen! My rowniez dalismy sie porwac temu karnawalowemu szalenstwu :)

*caipirinha - drink z limonki, skruszonego lodu, cukru i cachaçy (wodki z trziny cukrowej)

**churrasco- grillowane mieso

***Carioca- mieszkaniec Rio de Janeiro

...................................................................................................

Relajados, estamos sentados sobre una terraza con caipirinha* en la mano. A nuestros narices llega el olor seductor del churrasco**. En frente de nuestros ojos se extiende la playa de Copacabana y el Océano... En algun momento a mis oídos llega musica muy familiar, llegó el tiempo para bailar samba! Sin pensar mucho me arranco a bailar y me dejo llevar completamente por sus ritmos. Otros me dicen "E! Carioca***, me parece que tú eres de Rio, sambista!"... A decir verdad me siento muy cómoda al oír esta música.

El próximo día, domingo por la mañana, fuimos con Helio y Claudia a misa polaca a una parroqía polaca. Cada semana vienen aqui muchos polacos y descedientes de polacos que viven en Rio. Que extraño escuchar nuestra lengua materna! Después de la misa cambiamos la ropa y vamos rápido a la playa donde se juega el voleibol. Falta de experiencia en la arena y descgraciadamente nuestro equipo (yo y Pedro) cede ante el equipo brasileño. Que hacer?, existe la razón para que Brasil es el campeón mundial en este deporte.

Accidentalmente estamos en la "ciudad maravillosa" durante el carnaval. El desfile más grande del mundo tiene lugar el último fin de semana antes de la Cuaresma. Muy pocos pueden participar en este acontecimiento por la cuestión del precio elevado. Sin embargo, una semana antes siempre se organiza un ensayo (aún sin plataformas y disfrazes) donde la entrada está libre, pero muy pocos gringos lo saben. Es entonces cuando la gente común de Rio viene a sambódromo a divertirse. Las multitudes (nosotros también) se dejan llevar por los ritmos de samba, bailan, cantan y lo pasan muy bien.

*caipirinha - drink de limón verde, hielo, azúcar y cachaça (vodka de caña de azúcar)
**churrasco - carne asada

***Carioca- habitante de Rio de Janeiro

RIO DE JANEIRO "a cidade maravilhosa/ cudowne miasto"

Kolorowe stroje; usmiechniete, zrelaksowane twarze; bujna, tropikalna roslinnosc; radosna; zywiolowa muzyka; egzotyczne kwiaty i owoce; mulaci, metysi, biali i czarni; - jestesmy w Brazylii!!! W szalonym miescie karnawalu- Rio de Janeiro!!!

Jak sie tu znalezlismy? W koncu 3000 km z Buenos Aires to zadna odleglosc :) Wskoczylismy do autobusu, 40 godzin i jestesmy! I czujemy, jakbysmy sie znalezli na innym kontynencie. Inni ludzie, inny jezyk (w koncu moge pocwiczyc portugalski :), inna kultura...

Mieszkamy u rodziny z Hospitality Club, w wielkim domu z basenem i tropikalnym ogrodem, w zamknietym osiedlu. Mamy swoj wlasny "domek" z lazienka, dostalismy tez klucze. Jak dziwnie widziec na wlasne oczy, te wszystkie zjawiska, o ktorych tyle slyszelismy na studiach. Obok naszego, willowego osiedla rozciaga sie mala "favela" (osiedle slumsow). Takie kontrasty to chleb powszedni w Rio.

Nie moglibysmy sobie lepiej wyobrazic poczatku naszego pobytu niz jak od karnawalu i meczu pilki noznej. Natychmiast po dotarciu do naszego tymczasowego domu, nasza gospodyni dala nam chwile na szybki prysznic i oswiadczyla, ze wychodzimy na "Bloque do Carnaval". Na ulicach tlum ludzi, samba na zywo z wielkiej platformy i ogolna radosc i zabawa!!! Tak sie bawi Rio w karnawale. Bo przeciez na karnawalowy pochod na slynnym Sambodromie stac tylko bogatych, zagranicznych turystow. Moim marzeniem przed przyjechaniem do Rio bylo przezyc prawdziwy karnawal na ulicy... nawet sie nie obejrzalam a juz tanczylam razem z tlumem Cariocas (mieszkancow Rio) w rytm muzyki wybijanej na bebnach! Nastepnego dnia, natomiast, spelnilo sie marzenie Piotrka- mecz pieciokrotnego mistrza swiata w pilke nozna na slynnym (niegdys najwiekszym stadionie swiata), Maracana! Wrazenie bylo ogromne. Tlum ludzi reagujacy okrzykami radosci, smutku, zdziwienia i oburzenia na kazdy najmniejszy ruch pilkarzy... I znow bebny, muzyka i ogolna radosc.

Bylismy juz na slynnej Glowie Cukru (Pao do Açucar), skad rozposciera sie przepiekny widok na cale miasto oraz na slynna na caly swiat plaze Copacabana :) Wieczorem, znajomy wyciagnal nas do lokalu na starym miescie, w ktorym gra na zywo zespol samby... Ci, ktorzy mnie znaja, moga sobie wyobrazic jak bardzo sie tam wyszalalam!!! Piotrek nawet stwierdzil, ze na parkiecie jestem "czarna"!

Brazylia to bogactwo egzotycznych owocow i jeszcze wiekszy wybor sokow z nich wyciskanych. Codziennie probujemy nowej mieszanki i jedna szklanka takiej tropikalnej ambrozji wystarcza, zeby zapelnic zoladek na dobrych pare godzin :) Polecamy açai, umbo, limao (koniecznie z mlekiem), mamao, maracuja, graviola, açerola... itd. itp.

...................................................................................................

Ropa con flores estampadas; rostros relajados y sonrientes; vegetacion tropical; musica energetica y alegre; frutas exoticas; la gente de todas las razas - estamos en Brasil!!! En la ciudad de fiesta de carnaval mas grande del mundo - Rio de Janeiro!!!

Como es posible que estamos aqui? Nada mas facil! Entre Buenos Aires y Rio la distancia no es grande, solamente unos 3000 km que dan unicos 40 horas de viaje :) Nos sentimos aqui como si estuvieramos en el otro continente, otra gente, otro idioma, otra cultura.

Estamos hospedados en casa de una familia de Hospitality Club. La casa esta localizada en un barrio privado, tiene una piscina y un jardin tropical grande. Nosotros ocupamos una casita con bano al lado de la piscina. En el horizonte, muy cerca de nuestro barrio rico, en una de las varias colinas de la ciudad (morros) se extiende una favela (barrio de miseria). Los contrastes en Rio es algo muy comun. Que extrana sensacion ver con ojos propios fenomenos sobre que aprendemos durante las clases en la facultad de geografia.

Para comenzar nuestra estadia en Rio de Janeiro fuimos a la fiesta de carnaval en la calle y a ver el partido del futbol. Quien podria imaginar mejor inicio?:) Al llegar a nuestra casa temporal la anfitriona nos dio solo unos minutos para refrescarnos para despues salir inmediatamente juntos al "Bloque de Carnaval". En la calle mucha gente, samba en vivo, alegría. Así se divierten cariocas (habitantes de Rio) porque fiesta en el sambodromo es sólo para pocos ricos, ante todo turistas extranjeros. Mi sueno fue siemre participar en el carnaval verdadero, entre la gente, en la calle. No esperé mucho y ya bailaba en ritmo de los tamborines. El día próximo se cumplió el sueno de Pedro - ver el partido del fútbol en uno de los más grandes estadios del mundo - Maracaná. El acontecimiento fue impresionante, hinchas reaccionaban con gritos, a cada jugada de un futbolista. Otra vez, todo el tiempo nos acompanaban tambores, música y mucha alegría.

Ya visitamos famosa roca conocida como el Pan de Azucar. Desde arriba se tiene una vista panorámica a toda la ciudad. A la izquierda está aún más famosa - playa de Copacabana.

Por la tarde fuimos con un amigo a uno de varios restauranes del barrio Lapa. Esta tarde dos grupos tocaron la samba... Todos que me conocen saben bien cuánto me encanta esta música, este baile!!! Piotrek me complementó diciendóme que bailo com una mulata.

Brazil destaca en cuanto a la cantidad de las frutas exóticas y por la variedad de los jugos que se prepara a partir de estas frutas. Cada día probamos un jugo nuevo. Un vaso es suficinte para saciar el hambre para unas horas. Recomendamos açai, umbo, limao (con leche), mamao, maracuja, graviola, açerola... etc.

SAN ANTONIO DE ARECO, "w sercu argentynskiej pampy/ en el corazon de la pampa argentina"

Kierujac sie checia zobaczenia argentynskich "estancji" (wielkich gospodarstw ziemskich, podobnych do "hacjend" z innych czesci Ameryki Laciskiej) wybralismy sie do San Antonio de Areco. Na dworcu zupelnie przypadkowo spotkalismy Szymona, ktory swoja podroz po Ameryce Poludniowej rozpoczal dopiero kilka dni wczesniej. Wielkie bylo nasze zaskoczenie, gdy okazalo sie, ze Szymon rowniez prowadzi bloga z podrozy http://www.mywayaround.com/ i tak samo jak my, zglosil go do konkursu na bloga roku 2008. Szybko okazalo sie, ze bardzo dobrze sie rozumiemy i najblizsze trzy dni wspolnie zwiedzalismy Areco i okolice. Wieczory spedzalismy w knajpie przy hotelu San Cayetano. Zajadalismy sie tam klejonymi przez wlasciciela empanadami (argentynskie pierozki), a w trakcie grywalismy w karty. To byly wieczory:)

Pierwsza estancja, ktora udalo nam sie zobaczyc, byla "La Bamba Chica". Swieze powietrze, naookolo mnostwo zieleni, w zagrodzie pasa sie piekne konie. Wlascicielka, Isabel Aldao, poczestowala nas mate, a potem opowiedziala nam historie swojej rodziny. Z jej slow latwo dalo sie wyczytac, jak wielka miloscia darzy to miejsce oraz jak wiele pracy wklada w to, aby kazdy czul sie tutaj jak u siebie w domu. Opuszczajac ten urokliwy zakatek, mielismy okazje zobaczyc cos niezwyklego. Gaucho cwiczacy popisy konne dal nam jedyny i niepowtarzalny pokaz. Bedac przez caly czas w siodle, naklonil konia do polozenia sie na ziemi. W pewnym momencie polozyl sie razem z nim, kladac swoja glowe przy jego pysku. Kon w kazdym momencie byl mu poslzuszny. Przecieralismy oczy ze zdumienia.

Druga z odwiedzonych przez nas estancji to polozona za miastem "La Aurora". Na miejsce podwiozla nas Valeria Draghi, wlascicielka posiadlosci oraz corka slynnego na caly swiat platernika. Juz z daleka mozna bylo zauwazyc elegancki budynek w kolorze brudnego rozu. Po tradycyjnym zaproszeniu na mate, Domingo, ktory na stale opiekowal sie miejscem, zabral nas na spacer po posiadlosci i okolicach. Krowki, swinki, dziko biegajace konie i ciagnaca sie po horyzont uprawa soi, to typowy obrazek prowincji Buenos Aires. Przy kolejnym mate leniwie uplynelo nam popoludnie.

W Areco mielismy okazje poznac pewna nietuzinkowa postac. Miguel Angel Gasparini- "malarz gauchow" i, wedlug niektorych zrodel, wnuk samego Don Segundo Sombra (slynnej, autentycznej postaci z jednego z najwiekszych dziel argentynskiej literatury). Przywital nas bardzo cieplo w swoim zakladzie, pelnym kolorowych obrazow i szkicow. Opowiedzial swoja historie i tlumaczyl alegorie stojaca za kazdym dzielem jego tworczosci. Na pozegnanie, zadedykowal nam dwie, barwne akwarelki.

...................................................................................................

La mayoria de los turistas elige San Antonio de Areco para ver la cultura gauchesca. Nuestro principal motivo era visitar las estancias (la investigacion de Pedro) y pasar un rato tranquilo . Por casualidad, en el terminal de ómnibus, encontramos a nuestro paisano, Simón. El empezó su viaje por el continente sudamericano tan solo hace unos días. Juntos pasamos los próximos tres días paseando por la ciudad y sus alrededores. Por las tardes íbamos a comer empanadas en uno de los bares, jugábamos a las cartas y lo pasabamos genial.

La primera estancia que visitamos era "La Bamba Chica". El aire limpio, todo verde y caballos que pasean tranquilamente. La propietaria, Isabel Aldao, nos contó la historia del lugar. Se notaba que amaba sinceramnete esta estancia y que hacía todo lo que podía, para que la gente que venía se sintiera como en su casa. Ya saliendo tuvimos la ocasión de ver algo extraordinario. Un gaucho que estaba practicando la doma, nos mostró una parte de sus conocimientos. Sentado en el caballo lo indujó para que se acostara. Despuès se acostó junto con el , su cara junto al hocico del animal . Eso era impresionante.

Otra estancia que visitamos, "La Aurora", era ubicada en las afueras de Areco. Al lugar nos llevó en su auto la propietaria Valeria Draghi. Desde lejos ya se veía el característico edificio rosado. El encargado, Domingo, nos mostró la estancia y sus alrededores. El contacto con la pura naturaleza nos relajó. Así pasó otra tarde tan linda.

En Areco tambien tuvimos oportunidad de conocer a un personaje muy interesante. MiguelAngel Gasparini- " el pintor de los gauchos" y probablemente el nieto del famoso Don Segundo Sombra. Nos recibio muy cordialmente en su taller lleno de colores y historias detras de las obras. Nos conto de su vida y al final llevamos dos aquarelas con sus respectivas dedicatorias.

GUALEGUAYCHU, "Karnawalowe urodziny/ un cumple en los carnavales"

Gualeguaychu to mala miejscowosc w prowincji Entre Rios, ktora ozywa raz do roku na okres karnawalu. Przez okolo dwa miesiace, w kazda sobote, olbrzymi Corsodrom zapelnia sie czterdziesto tysieczna publicznoscia, spragniona szalonej zabawy. Przez cala noc mozna podziwiac pochod tancerek i tancerzy w bajecznych strojach i pioropuszach poruszajacych sie w rytm hipnotyzujacej muzyki. Za nimi ciagna olbrzymie platformy udekorowane w przeroznym stylu, a na nich wiecej i wiecej tancerzy... Atmosfera jest goraca, publicznosc szaleje, a polnagie postacie w teczowych przebraniach jeszcze bardziej zachecaja do zabawy. W tym latynoskim chaosie rytmu i kolorow, w tej wielkiej manifestacji radosci zycia, punktualnie o polnocy, swietowalam ukonczenie 24 roku zycia! Na prawde, nie mozna lepiej sobie wyobrazic spedzenia tego wyjatkowego dnia w Ameryce Poludniowej. Tej nocy niewiele spalismy (glownie w autobusie powrotnym do Bs. As.), a nazajutrz czekaly mnie kolejne niespodzianki. Zostalismy zaproszeni na asado, do domu jendego z Kombatantow II WS, czlonka argentynskiej Polonii w Buenos. Przy pysznym jedzeniu i rodzinnej atmosferze spedzilam reszte tego szczegolnego dnia. Nawet mialam okazje zdmuchnac swieczke na torcie-niespodziance! Po raz kolejny utwierdzamy sie w przekonaniu, ze Opatrznosc wciaz stawia na naszej drodze wspanialych, cieplych i zyczliwych ludzi. Ciezko uwierzyc, ze to przypadek.

Pod spodem umieszczamy kika, nakreconych przez nas, filmikow z karnawalu. Przepraszamy za slaba jakosc wizualna i dzwiekowa.

....................................................................................................

Gualeguaychu es una pequeña ciudad en la provincia de Enre Ríos, que es famosa por las fiestas de Carnaval. Durante dos meses, cada sábado, un Corsódromo gigante se llena de 40 000 de gente con ganas de divertirse. Por toda la noche uno puede admirar las bailarinas y bailarines en disfrazes y plumeros de todos colores que bailan en un ritmo hipnotizador. Entre los protagonistas de esta fiesta aparecen carrozas adornadas en diferentes estilos con mas gente bailando entre las decoraciones... El ambiente engancha, los espectadores cantan y gritan mientras que los medio desnudos bailarines agitan para divertirse mas. Durante esta explosion de alegria, este caos de ritmo y colores, cumplía mis 24 años. No puedo pensar en mejor manera de festejar este día tan especial. Esta noche dormimos muy poco porque al día siguiente continuaba la fiesta. El ambiente polaco de Bs. As., unos amigos que conocimos al principios de nuestra estadia, nos invitaron a comer un asado a la casa de uno de los ex-combatantes polacos de la II Guerra Mundial. Festeje el resto de mi cumple en un ambiete muy familiar. Incluso tuve la oportunidad de soplar una velita en una torta-sorpresa que me regalaron! Es increible cuanta gente buena encontramos en nuestro camino. Eso no me parece una casualidad.

Abajo unas pelis cortas de los carnavales grabadas por nosotros. Disculpen la mala calidad.

BUENOS AIRES, "podziekowania i plany/ planes"

Bardzo dziekujemy wszystkim, ktorzy oddali glos na naszego bloga w konkursie Blog Roku!!!

Aktualnie jestesmy w Buenos Aires. Musielismy niestety skrocic nasz pobyt w Cordobie ze wzgledu na nieprzyjemna przygode, jaka nas tam spotkala. Do hostelu, w ktorym mieszkalismy, wlamal sie zlodziej i ukradl m.in. aparat fotograficzny Ani. Jest to niepowetowana strata, ale nie przeszkodzi nam to w dalszym poznawaniu Argentyny i przezywaniu przygody naszego zycia. Na chwile obecna kupilismy maly kompakt, aby moc ilustrowac nasze niezapomniane chwile. Z gory jednak przepraszamy za gorsza jakosc zdjec.
Na zblizajace sie urodziny Ani zaplanowalismy odrobine latynoskiego szalenstwa. Wybieramy sie do Gualeguaychu, gdzie odbywa sie jeden z najwiekszych karnawalow na swiecie (po Rio i Wenecji)!
...................................................................................................
Estamos de vuelta en Bs. As. Por desgracia tuvimos que acortar nuestra estancia en Cordoba por un robo que acontecio en el hostel donde viviamos. Ana perdio (entre otros) su camara fotografica. Esto, por supuesto, no va a impedir que sigamos con nuestra aventura y que disfrutamos de Argentina. Por el momento compramos una camara chiquita para ilustarar momentos lindos de este viaje. Perdonamos que va a bajar la calidad de las fotografias.
Decidimos festejar el cumple de Ana de una manera muy especial. Vamos a ir al carnaval de Gualeguaychu, uno de los mas famosos carnavales del mundo!!!